Ποικιλίες Σαλιγκαριών

Αν και για πολλούς είναι δύσκολο να συμπεριλάβουν το σαλιγκάρι στην καθημερινή τους διατροφή, εντούτοις το σαλιγκάρι είναι από τις πιο εκλεκτές τροφές που συνδυάζουν νοστιμιά και υγιεινή διατροφή. Πιο αναλυτικά, η σάρκα του σαλιγκαριού περιέχει 60-90 θερμίδες ανά 100γρ, αξία μικρότερη από τα περισσότερα θηλαστικά, ψάρια ή πτηνά που καταναλώνει ο άνθρωπος.

Read more...

Ποικιλίες Σαλιγκαριών

Δείτε τα διαφορετικά είδη σαλιγκαριών που απαντώνται στην Ελλάδα και τη Νότιο Ευρώπη.

Aspersa (Müller)

To σαλιγκάρι Aspersa (Müller) είναι γαστερόποδο και ανήκει στην οικογένεια helicidae, το γένος helix. Πρόκειται ουσιαστικά για το μικρό, κοινό σαλιγκάρι του κήπου μας, που στην Ελλάδα είναι γνωστό με την κρητική του ονομασία ως χοχλιός και κοχλιός ή με την γαλλική του ονομασία ως μικρό γκρι (petit-gris).

Το σαλιγκάρι αυτό έχει μικρό μέγεθος, περίπου όσο ένα καπάκι μπουκαλιού, ενώ το βάρος του ενήλικου σαλιγκαριού είναι γύρω στα 10 γραμμάρια. Διαθέτει δύο ζευγάρια αισθητήρων, ένα μεγάλο και ένα μικρό. Το μεγάλο ζευγάρι αισθητήρων αποτελούν τα μάτια του σαλιγκαριού τα οποία όμως παρέχουν ελάχιστη όραση. Το μικρό ζευγάρι αισθητήρων είναι αισθητήρες αφής και αποτελούν τα όργανα που κυρίως χρησιμοποιεί το σαλιγκάρι για να αντιλαμβάνεται τον χώρο και να κινείται σε αυτόν.

Η αναπαραγωγή των σαλιγκαριών έχει ενδιαφέρον καθώς τα σαλιγκάρια είναι ερμαφρόδιτα είδη αλλά όχι αυτογονιμοποιούμενα. Αυτό σημαίνει πως διαθέτουν θηλυκά και αρσενικά όργανα αλλά χρειάζονται πάντα δύο σαλιγκάρια για να γονιμοποιηθούν. Μετά τη γονιμοποίηση γεννούν περίπου 100-120 αυγά σαλιγκαριών.

Χαρακτηριστικό του είδους είναι το χρώμα, καθώς το κρέας του είναι αρκετά πιο ανοιχτόχρωμο σε σύγκριση με άλλα είδη σαλιγκαριών. Το κρέας του επίσης θεωρείται από τα πλέον νόστιμα και προτιμάται σε συνταγές που δεν χρησιμοποιούν πολλά μυρωδικά ή μπαχαρικά έτσι ώστε να μην επικαλύπτεται η εξαιρετική γεύση του. Βάσει της ευρωπαϊκής νομοθεσίας, το σαλιγκάρι Aspersa (Müller) είναι το μοναδικό είδος που η σάρκα τρώγεται ολόκληρη, όπως βγαίνει από το κέλυφος. Καταναλώνεται ευρέως στην Ελλάδα, στην Ιταλία, στη δυτική και νότια Γαλλία, στην Ισπανία και το Βέλγιο.

Helix Aspersa Maxima

Το σαλιγκάρι Aspersa Maxima είναι γαστερόποδο και ανήκει στην οικογένεια helicidae, το γένος helix. Είναι γνωστό με τη γαλλική του ονομασία ως μεγάλο γκρι (gros-gris) ή απλώς ως μεγάλο σαλιγκάρι.

Το σαλιγκάρι αυτό είναι συγκριτικά μεγαλύτερο από το σαλιγκάρι Aspersa (Müller) και το μέγεθος του είναι περίπου όσο ένα κουτάλι της σούπας. Το βάρος ενός ενήλικου σαλιγκαριού Maxima φθάνει τα 18 γραμμάρια. Είναι ερμαφρόδιτο είδος αλλά όχι αυτογονιμοποιούμενο και γεννά περίπου 70-80 αυγά.

Το κρέας του σαλιγκαριού Aspersa Maxima είναι σκουρόχρωμο και πολύ νόστιμο αλλά για να καταναλωθεί θα πρέπει να έχουν αφαιρεθεί τα εντόσθια του, το συκώτι του και αν είναι αρκετά μεγάλης ηλικίας, τα γεννητικά του όργανα.

Καταναλώνεται ευρέως σε όλη την κεντρική Ευρώπη συνήθως στη γνωστή συνταγή escargots à la Bourguignon, δηλαδή με σκόρδο, βούτυρο και μπαχαρικά.

Διατροφική Αξία

Αν και για πολλούς είναι δύσκολο να συμπεριλάβουν το σαλιγκάρι στην καθημερινή τους διατροφή, εντούτοις το σαλιγκάρι είναι από τις πιο εκλεκτές τροφές που συνδυάζουν νοστιμιά και υγιεινή διατροφή.

Πιο αναλυτικά, η σάρκα του σαλιγκαριού περιέχει 60-90 θερμίδες ανά 100γρ, αξία μικρότερη από τα περισσότερα θηλαστικά, ψάρια ή πτηνά που καταναλώνει ο άνθρωπος.

Το 16.1% της σάρκας του είναι καθαρή πρωτεΐνη και ένα μικρό ποσοστό 0.5%-1.4% είναι λιπαρά. Η περιεκτικότητά της σάρκας του σαλιγκαριού είναι πλούσια σε σημαντικές βιταμίνες όπως η νιασίνη, σε μέταλλα και σε ιχνοστοιχεία ενώ ταυτόχρονα είναι πολύ χαμηλή σε αλάτι. Ιδιαίτερα μεγάλη είναι η περιεκτικότητά της σε σίδηρο (περισσότερο από το κόκκινο κρέας) σε κάλιο και σε μαγνήσιο.

Το σαλιγκάρι λοιπόν είναι μια πολύ θρεπτική τροφή συγκριτικά με την πλειονότητα των κρεάτων που καταναλώνουμε. Είναι σημαντικό να σημειώσουμε πως τα παραπάνω στοιχεία αφορούν τη σάρκα του σαλιγκαριού και, όπως σε όλες οι τροφές, επηρεάζονται από τον τρόπο μαγειρέματος.

Το σαλιγκάρι λόγω της μεγάλης θρεπτικής του αξίας, όπως και στο παρελθόν έτσι και σήμερα, είναι κατάλληλο για περιόδους νηστείας καθώς επιτρέπεται η βρώση του, ενώ υπάρχουν συνταγές στις οποίες μπορεί να μαγειρευτεί χωρίς λάδι. Δείτε τις συνταγές μας, εδώ.